Ziekenbezoek

Ziekenbezoek

Er was er eens een werknemer ernstig ziek. Door de drukke werkzaamheden kwamen zijn collega’s er amper toe om hem op te bezoeken en daar kwam dan ook nog bij dat ze zijn verzuim moesten opvangen.

Zijn leidinggevende vertelde hem toen hij op zijn werk kwam, na zijn opname in het ziekenhuis vanwege blaaskanker, dat kanker geen ziekte is maar een gebrek aan vitamine B17.

Op het werk hadden zijn collega’s een lijst gemaakt zodat er om de paar weken een werknemer op bezoek ging. De eerste die de woonkamer binnen kwam was prima te volgen aan zijn modderspoor totdat hij hem verzorgd zijn schoenen uit te doen. De zieke werknemer moest zijn best doen om deze collega die van nature erg zwijgzaam is te animeren tijdens de steeds frequenter invallende stiltes. Daarom had zijn collega nog twee mensen meegenomen die nog stiller waren en één van hen was hem volslagen onbekend, maar die reed mee naar het zelfde dorp en anders had hij weer terug moeten rijden naar het werk om haar op te halen. Daarna kwam zijn leidinggevende nog een keer langs met dat lulverhaal over die bewuste vitamines.

Hij twijfelde om zijn andere collega’s, die hij hier bijna nooit over de vloer had gehad, te vertellen dat het niet perse hoefde, maar och ja, zij moesten ook een kans krijgen om zich in hem te verdiepen. Daar tegenover stond dat hij zelf ook niet zo’n frequent bezoeker was van de habitat van zijn collega’s. Maar hij stond wel altijd open voor het leed van een ander en gaf hen wijze raad of een luisterend oor. Hij moet voor de eerlijkheid wel bekennen dat er ook collega’s waren die wel erg begaan waren met zijn lijden en dat maakt een hoop goed. En de andere? De andere die op de lijst stonden en niet kwamen of het afdeden met een belletje of wachten tot hij beter was. Ja de andere, ze zullen het waarschijnlijk niet missen als hun wat overkomt. De zieke werknemer vond het wél prettig die aandacht, maar deze miskenning maakte wel dat hij met vervroegd pensioen ging. Er zijn tenslotte belangrijkere dingen dan werk.

Misschien komen ze ook nog eens in zo’n situatie terecht en dan gaan ze er waarschijnlijk anders over denken. En wie is hij dan wel niet om daar over te oordelen. Misschien vonden ze het eng om herinnert te worden aan hun eigen vergankelijkheid. Kanker is tenslotte een vreselijke ziekte waar je dood aan kunt gaan. Zelf had hij ooit eens van iemand, die van beroep kapper was en in de wachtkamer van de huisarts zat waar dit ter sprake kwam, gehoord dat hij de helft van zijn klanten kwijt raakte omdat hij kanker had en zij dachten dat het een overdrachtelijke ziekte is.

You will either step forward into growth, or you will step backward into safety.

Abraham H. Maslow