Witte Zeppelin

Witte Zeppelin

Witte Zeppelin

Maar wacht! Wat hoor ik? Motorgeronk… Er is een zeppelin. Een witte zeppelin van Lexington en de piloot ‘himself’ staat pakjes met sigaretten uit te delen. 

Het is 1962. Ik ben zes vingers oud en zó groot. De straat ligt bezaait met sigaretten, hoor ik iemand vertellen. Doe mij plastic sandalen aan en haast me naar beneden. Ik ren de flat uit. Niets te zien. Steek de Kerkstraat over. Snel langs de kleuterschool naar de Zaanbocht en daar vliegt een witte zeppelin. Ook niet. Hij is nergens te bekennen. Geen pakjes sigaretten. Ik sjok met gebogen schouders, armen en hoofd naar beneden, terug naar huis.

We vliegen op circa vijf kilometer hoogte. Plotseling schreeuwt de roerganger tegen me: ‘Zoeklichten aan stuurboord!’ Iedereen komt in actie en met verrekijkers voor onze ogen speuren we lucht af. Wat een fantastisch gezicht. Hoe machtig mooi doorklieven de stralen de hemel. Centimeter voor centimeter onderzoeken ze de lucht. Ze kruisen elkaar en dan komen er wel drie, vier, vijf samen om onze zeppelin te vinden die als een gigantische sigaar in de lucht hangt. Huizenhoog boven de mensen, die door de straat lopen. 

De straatlantaarns floepen aan. Het is aardig donker. Op de achtergrond klinkt de radio; ‘Dit is het klokje van zeven uur en nu naar bedje toe.’ Mijn vader zit in de huiskamer. Hij rookt een sigaret en bast: ‘Bertje, het is de hoogste tijd.’ Ik leg de verrekijker in de kast. Op zoek naar de witte zeppelin. Gauw omkleden. Zachtjes, mijn broertje slaapt al in het stapelbed. Ik moet oppassen dat ik niet op hem sta. Ik klim in bed. En toch op zijn handje. Hij begint te huilen. Ik spring in mijn bedje. Doe net alsof ik slaap. De deur gaat open. Mijn broertje wordt getroost. Ik val in slaap. 

De volgende dag zegt mijn vriendje (die ook op de hoogste verdieping van de flat woont): ‘Heb je dat gehoord? Sinterklaas liep met zijn paard over het dak. Samen met de zwarte Pieten. Mijn vader heeft het ook gehoord.’ 'Niks. Ik heb niks gehoord.’ Zo diep sliep ik. Heb zelfs Sinterklaas op zijn schimmel niet over het dak horen galopperen.