Geluk

De Haan

Het begin van een prachtige dag

Vroeg in de ochtend, toen de meeste dieren nog sliepen en de zon nog maar net boven de horizon kwam, stapte het lieveheersbeestje de winkel van de haan binnen.

‘Dag haan,’ zei het lieveheersbeestje. De haan keek nog wat dromerig voor zich uit zo aan het begin van de dag. Het lieveheersbeestje bleef midden in de winkel staan, keek om zich heen, sloeg toen zijn ogen neer en zei zachtjes: ‘Verkoop je ook geluk?’ De haan wreef even over zijn snavel en haalde zijn vleugel door zijn hanenkam en zei: ‘Jawel.’

De haan kwam van achter de toonbank naar het lieveheersbeestje, legde een vleugel om zijn schouder en zette voorzichtig een danspas in. Hun wangen raakten elkaar. Ze zeiden niets en dansten door de winkel, langs de toonbank, langs de ramen en door de open deur naar buiten. Dauw glinsterde op de takken en de bladeren van de bomen, mussen kwetterde in de struiken en hoog in de lucht schoot een zwaluw heen en weer en fonkelde in de het zonlicht.

Ze dansten heel lang, tot er een nieuwe klant aankwam, die de haan op zijn rug tikte en vroeg of de winkel open was. De haan en het lieveheersbeestje bleven voor de open deur staan en het lieveheersbeestje zei zachtjes: ‘Dank je wel haan.’ De haan wilde iets terugzeggen, maar de nieuwe klant - de boorworm – trok aan hem en zei dat hij een stofzuiger zocht die geen geluid maakte. ‘Ja,’ zei de haan en wees met zijn vleugel achter zich waar een stofzuiger stond. ‘Daar is een stofzuiger die geen geluid maakt, maar dan moet u hem vooral niet aanzetten.’ 

De haan keek in het verbaasde gezicht van de boorworm en achter hem zag hij het lieveheersbeestje het bos in lopen. Het lieveheersbeestje bleef af en toe even staan maakte een danspasje en liep weer door, en toen nog een pirouette. Hij heeft geluk over, dacht de haan en ik ook. Dit is het begin van een prachtige dag.