Dossier De Cunt

Dossier de Cunt

Dossier De Cunt

‘Je hele familie is zo,’ zei ze, heftig in het rond stappend. ‘Jullie zijn zo rot als een mispel. Mijn moeder zegt het wel honderd keer op een dag. Ik herken hem niet meer, vroeger was het zo’n aardige jongen.’ 

‘Als mijn moeder eens wist,’ ging ze verder, ‘je bent een schoft voor je kinderen, de grootste egoïst die ik ken en over hoe je mij behandeld zal ik maar zwijgen…’ Opeens hield z’n vrouw iets voor zijn neus en riep: ‘En wat is dit?’ En dat was het laatste wat ze zei voordat ze uit het raam viel. - Een lange blonde haar van… - Hoe Lang was vergeten hoe ze heette. 

‘Zoals gezegd, het exacte aantal liquidaties in dat jaar is nooit met zekerheid te geven,’ zei oud-hoofdcommissaris van de politie De Cunt, met C-U-N-T, tijdens een bijeenkomst waar hij een lezing gaf en zijn nieuwe boek ‘Dossier De Cunt’ presenteerde.  

Hoe Lang zelf, bijgenaamd Sjanka Sjek, werd op de Bantammerbrug over de Geldersekade doodgeschoten. Sjanka Sjek lag er na twaalf kogels verfrommeld bij als een opengetrapte loempia, met zijn hoofd op de stoep in een plas bloed. Hij was kettingroker, beroepsgokker en drugshandelaar, met een strafblad zo lang als een traploper. Die nacht was hij om half vier uit zijn bed gebeld met het verzoek van Tony Borrelnoot om naar restaurant Thai Tanic te komen. Tony was de broer van zijn helaas te vroeg overleden vrouw, al zal niet iedereen dat beamen en Sjanka Sjek zeker niet.

Een kwartier later stond Sjanka Sjek daar en vrijwel onmiddellijk zag hij een wagen aankomen rijden met twee mannen. Toen de wagen stopte en hij herkende wat Borrelnoot in zijn hand had was het te laat. Borrelnoot verklaarde later tegen de rechter wat vrijwel elke crimineel verklaart die iemand heeft doodgeschoten: ’Ik dacht dat hij een vuurwapen trok.’ Maar Sjanka Sjek was ongewapend. Borrelnoot bekende dat hij ongewild in een geheel verkeerde wereld was terecht gekomen en uit lijfsbehoud Hoe Lang had vermoord en stelde aan de rechter de vraag: ‘15 jaar, denk je nou echt dat iemand daar beter van wordt.’ De procureur vond van wel, maar het hof was milder, negen jaar was de uitspraak. 

Met smaak vertelt De Cunt verder, toen hij eenmaal op zijn praatstoel zat het verhaal van Andre Brillemans, die op het einde van zijn carrière het verkeer stond te regelen in de rivier de Waal met zijn voeten in een blok beton. En zo eindigde ook deze vrolijke avond waar oud-hoofdcommissaris van de politie De Cunt een bosje bloemen werd overhandigd door gevangenisdirectrice Wilma Ongein, met haar olijke Prins Valiant kapsel, wat toen ook al niet meer in de mode was.