Pure Horror

Afrikakorps

Afrika Korps met Adolf op de uitkijk

Ooit volgde ik de cursus ‘Korte verhalen & romans schrijven’ bij het NTI onder de bezielende leiding van J.H. ter Mors, en op één van mijn ingestuurde verhalen kreeg ik het volgende commentaar…

Ik wil mijn best doen om streng te zijn en erop te wijzen dat dit met het genre horror niets te maken heeft, maar ik heb hier wel om moeten lachen. Geoudehoer is prima als Gods zegen erop rust, hield de volksschrijver ons voor. Een beetje gezegend is dit proza wel.

Ik wil me best doen om een horror verhaal te schrijven. De opdracht is: Bedenk een manier om verschrikkelijk wraak te nemen. Ik ben eens onheus bejegend voor een haringstal. Ik was aan de beurt en het meisje achter de balie hielp een ander en toen ik daar wat van zei reageerde ze nogal snibbig dat het niet zo was. Sinds die tijd koop ik zelden meer iets in die vistent, dat is mijn manier om verschrikkelijk wraak te nemen.

Toen ik met een aantal vrienden op vakantie was in België raakte ik aan de praat met een man in Antwerpen. We waren daarvoor in Brussel geweest en ik vertelde hem dat het mij verbaasde dat ze in Brussel geen eens Nederlands verstaan of in ieder geval hun best doen om het niet te spreken, waarop de Belg zei: ‘Allez meneer, daar zouden ze een atoombommeke op moeten gooien. Niet zo’n grote, maar een kleine, anders hebben wij er ook last van.’

Ik begrijp dat ik hiertussen mijn weg moet vinden, ondanks dat ik wraak; zinloos, jammer en vaak wreed vind.

Als ik in de slaapkamer van mijn broer kwam keken drie schildpadjes me vals aan. Drie bijtschildpadjes, die de wacht hielden in hun kleine terrarium achter de deur. Ze hadden hetzelfde karakter als hun bazinnetje, de tirannieke vriendin van mijn broer. Het was haar cadeautje. Als ze langs mij liep rook ik de lucht van zwavel. Ze sprak onhoorbare toverspreuken over mij uit, zodat ik onvoldoendes haalde op school.

Ik heb toen een doosje speelgoedsoldaatjes gekocht van het merk Airfix 1:32. Het waren soldaatjes van het Duitse Afrikakorps met van die gezellige korte broekjes aan. Een drietal heb ik met Bison lijm op de schildjes geplakt, want de meeste onvoldoendes haalde ik bij Duits. Sinds die tijd ging het een stuk beter met mij op school, alleen had ik nu voortdurend ruzie met mijn broer.