Er waren klachten

De Haan

Hij ging het heel anders aanpakken

Toen alle dieren de haan voorzichtig hadden verzocht misschien iets minder luid en eventueel wat later op de dag te kraaien besloot de haan het heel anders aan te pakken.

Op de verjaardag van de schaamluis vloog de haan in een hoge boom en sprong naar beneden, dwars door het dak van de feesttent. De haan kwam met een harde klap op de grond en toen de neushoorn vroeg waarom hij dat deed, zei de haan: ‘Gewoon, omdat ik dat leuk vind.’ En dat was nog maar het begin. Op de bruiloft van de brilkaaiman verscheen hij als eerste en trapte de brilkaaiman in zijn zak en vouwde zijn brilletje tot een aanwinst van de moderne kunst. De haan at alle taarten op en lag puffend achterover in het gras toen de andere gasten verschenen. De haan bouwde een trebuchet en schoot daarmee brandende piano’s in de lucht, die verderop in het bos terecht kwamen. Tegen de boorworm zei de haan: ‘Jouw tijd komt nog wel! Er komen tribunalen!’ 

De haan beleefde elke dag iets nieuw, iets anders. Hij ging brullen, krassen, loeien, blaffen, piepen. Op een dag dat hij niet aan het brullen, krassen, loeien, blaffen, piepen was paste hij het uniform van Napoleon, om de slag bij Waterloo na te spelen, maar nu ging hij winnen. Buiten schreeuwden de dieren: ‘Haan, haan, haan!’ De haan verwijderde een onooglijk stofje van zijn steek die hij overdwars op zijn hoofd droeg en riep: ‘Ja.’ ‘Ga maar weer kraaien. Net zo hard als je wilt,’ riepen alle dieren. 

De haan dacht even na en riep terug: ‘Dat is goed.’ Hij trok zijn uniform uit en deed zijn steek af en ging boven op de hooiberg zitten en kukelde de godganse dag, totdat het ’s avonds donker werd. En ’s ochtends toen het licht werd was hij weer te horen en overdag en alle andere volgende dagen wanneer de zon opkwam en onderging. Alle dieren slaakten een diepe zucht van verlichting nu alles weer normaal was en namen die teringherrie voor lief, want het kon altijd nog erger.