Baltische Staten

Baltische Staten

Bert van Leeuwen

Tijdens een groepsvakantie naar Letland, Litouwen & Estland.

Ik nam plaats achter het raam van het vliegtuig op weg naar Riga, Letland. De touroperator van onze vakantie had in zijn almachtige wijsheid de groep als herfstbladeren verspreid door het vliegtuig, zodat mijn eega ergens anders zat dan aan mijn gebruikelijke rechterhand. Nu ging daar een alleraardigste dame zitten die mij een snoepje gaf, alsof ik deelnam aan een schoolreisje. En zo begon de vakantie naar de Baltische staten.

In Kaunas, Litouwen had de reisleidster gezegd: ‘Laten we afspreken dat we om drie uur in de bus zijn. Dan hebben jullie twee uur de tijd om de stad te bezichtigen.’ De bus stond op een parkeerplaats buiten het centrum van de stad. De al wat oudere Nel had dit niet begrepen, wel dat we ons moesten verzamelen, maar niet dat het bij de bus was. Om drie uur nam Nel niet plaats in de bus. Een aantal van de reizigers stroomden uit om haar te zoeken en vonden haar bij Kaunas Tourist Information.

Buiten zagen we Ben, een al wat oudere man uit ons reisgezelschap. Hij had een sigaar in zijn hoofd en hield zich met een hand aan de lantaarnpaal vast en zwaaide in de rondte. Ben stond er om bekend dat hij verstand had van whisky’s en wat je allemaal kon drinken bij ieder gelegenheid die zich voordeed. ‘Hoi Ben.’ ‘Hallo.’ ‘Ga je ook mee in de stad.’ ‘Nee, ik wacht nog op mijn gróte vriend Aad.’ Hij leek wel verliefd. Aad was een ander licht die samen met ons op vakantie was in Litouwen. Verderop stonden wat zwervers die samen geklonterd waren bij een bank en erg onvast op hun benen stonden. Eén van de bankemployees zat erop, de rest hing er laveloos omheen en praatten wat in het Litouws. Ik gaf mijn vrouw een hand en samen gingen we Vilnius in.

Een dame en een heer uit de omgeving van Dordrecht beenden zich door het gangpad van het vliegtuig op weg naar Schiphol. Zij voorop en een ieder die in haar weg stond stootte zij behulpzaam in de gereedstaande vliegtuigstoeltjes. In het voorbij gaan zei ze: ‘Sorry.’ Die dag was hun dochter overleden aan kanker. De meeste mensen in het vliegtuig van Air Baltic op weg van Riga naar Amsterdam wisten dat niet.