5 Guy van Broecklos

 's Morgens vroeg om 5.15 uur

's Morgens vroeg om 5.15 uur.

Ik werd om 5.15 uur wakker en Guy kwam me altijd stipt op tijd om kwart over zes ophalen. Soms had hij het excuus dat hij nodig moest poepen op weg naar mijn huis, en op zijn schreden terugkeerde.

Dit keer was het geheel iets heel anders. Toen hij naar mij op weg was werd hij bijna aangereden door mevrouw in een auto. Guy stapte uit om verhaal te halen bij de al wat oudere dame die achter het stuur zat om het een of ander aan haar kunstgebit te verruïneren of om te zorgen dat ze een goed excuus had om op bezoek te gaan bij een autoschadebedrijf. Het vrouwtje stamelde: ‘Sorry, sorry, sorry meneer vannacht is mijn man overleden in het ziekenhuis.’ Waarop Guy woedend riep: ‘En daarom vind jij het nodig om mij ook maar dood te rijden,’ en stampvoetend liep hij weg, terug naar zijn auto.

De laatste tijd merkte ik dat hij zich vaak dingen herinnerde die niet bestonden of dat hij dingen verwarde met wat hij op televisie had gezien met zijn eigen herinneringen. Zo zou hij tijdens zijn diensttijd in Vietnam hebben gevochten tegen Aboriginals die hem op zijn hoofd hadden geslagen met die enorme toeters. En daarna heeft hij jarenlang gevangen gezeten in een strafkamp met een Rolexhorloge in zijn kont die hij moest bewaren voor zijn vriend Rambo, die na een lange lijdensweg is overleden aan beriberi. Guy kon uiteindelijk toen hij vrij kwam, dit horloge aan diens vrouw geven. Dit was de reden dat hij blindelings wist, zonder een klok te raadplegen, hoe laat het was omdat hij jarenlang samen had geleefd met een horloge. En niet zomaar een horloge maar een prestigieus en uiterst nauwkeurig, onverwoestbaar uurwerk uit de Rolex-collectie met een maandwijzer. 

Ik had de autodeur nog niet dicht gedaan of hij vertelde dat hij een bijna-doodervaring had omdat hij was aangereden door een vrouw wiens man was overleden. En naadloos verhaalde hij verder dat toen hij klein was het elke dag sneeuwde en vroor in de winter en dat hij daardoor in de winter van 1978/79 zo goed kon schaatsen dat hij op zijn dooie gemakkie vlak na Eddy Paping binnen kwam tijdens de Elfstedentocht. Er lag dat jaar zoveel sneeuw dat de boeren in Friesland uit hun boerderijen gegraven moesten worden als mollen uit de grond. Hij zei: ‘De reden dat Paping won en niet ik, kwam omdat Paping haarföhnen achter zijn schaatsen had gebonden waardoor het ijs achter hem smolt. En verder gooide hij de hele rit strooizout over het ijs, zodat ik voortdurend langs die wakken moest schaatsen en daardoor heb ik heel veel tijd verloren.’

De laatste tijd merkte ik dat Guy zich vaak dingen herinnerde die niet bestonden. Of dat hij dingen die hij op televisie had gezien verwarde met zijn eigen herinneringen en keer op keer in herhaling viel. Vroeger toen Guy nog klein was sneeuwde het elke winter en lag er metersdik ijs in de grachten van Amsterdam. Natuurlijk als het niet meer sneeuwde zoals vroeger moest er wel iets in de wereld zijn veranderd. Op de televisie hadden ze uitgelegd dat de wereld aan het opwarmen is als een gehaktbal in een braadpan en dat was de schuld van de mensen.

‘Maar nu sneeuwt het nooit meer en al lange tijd heb ik in de winter niet meer geschaatst, maar dat dit komt omdat de aarde opwarmt door de broeikasgassen is gelul. Sinds 1998 neemt de wereldwijde temperatuur niet meer toe. In feite is sprake van een lichte afkoeling. Ze liegen dat ze barsten.’ Na deze eruptie van Guy viel ik in een broeierig kwijlslaapje en werd weer wakker toen Guy luid toeterend op een blinde muur afreed en hard op zijn rem trapte zodat ik bijna door de voorruit van zijn auto werd gelanceerd. ‘We zijn er Bert. Altijd alert zijn. Want stel dat als het oorlog zou zijn dan ben jij als eerste de lul. Gelukkig heb ik door mijn jarenlange training als Navy Seal daar geen last van.

Heb ik dat weleens verteld dat ik hangend onder een helikopter van Nederland naar IJsland ben gevlogen. Ik kan je daarover verder niets zeggen want dat was een uiterst geheime actie,’ en hij stak nog maar eens een filtersigaret in de brand. Het mooie van deze dag was dat er ook een einde aan kwam.