Bert van Leeuwen (1956-Wormerveer) Na mijn jeugd was ik hospik in Seedorf (Duitsland). Daarna twaalf jaar lang grafisch tekenaar/vormgever. Eerst bij de provincie Noord-Holland en het laatste jaar op het eiland Terschelling. De eigenaar van de drukkerij waar ik werkte kreeg een ongeluk. Hij verdween aan zijn stropdas tussen de inktrollen van de offsetpers. Een post traumatische dystrofie was het gevolg en hij kwam in een rolstoel terecht. Ik ging met hem wandelen in de duinen en tijdens deze stoelgang reed hij zich te pletter tegen de vuurtoren Brandaris. Daar stond ik dan, boven op een duin met de iets te grote handvaten.

De zaak ging failliet en ik was werkloos. Mijn vrouw kon werk krijgen als verpleegster op het vasteland. We verhuisden van Terschelling naar Lelystad. Ik ging vaak naar de Bataviawerf, waar het 17e eeuws VOC schip Batavia werd gebouwd en werd verliefd op het beeldsnijwerk. Ik had mijn stoute schoenen aangetrokken en vroeg aan de meester-beeldsnijder of hij mij wilde opleiden. Hij gaf me een fotokopie mee van een gevelornament en zei ‘Snij dat maar in hout, als je klaar bent zie ik je wel terug.’

Na een maand stond ik er weer met mijn beeld en de meester zei ‘Een leuk kopje.’ Hier leerde ik beeldsnijden en werkte twee jaar lang aan de beelden op het schip Batavia. Na deze periode volgde ik een opleiding van vier jaar voor timmerman in de bouw en bouwde huizen als kastelen. Na acht jaar herbegon ik als leermeester aan de bouw van het schip Zeven Provinciën op de Bataviawerf, waar ik nu nog steeds werk.

Omdat ik het leuk vind om verhaaltjes te schrijven ben ik de blog Kookiebizar begonnen. Soms maak ik een illustratie en zoek daar een verhaaltje bij. Alle verhalen berusten op fantasie. Namen, personages, plaatsen en gebeurtenissen zijn ontsproten aan mijn verbeelding of op fictieve wijze gebruikt. Elke gelijkenis met werkelijk bestaande personen, gebeurtenissen of locatie berust op zuiver toeval.