Op Visite

Op visite,Once upon a time in Hollywood

Once upon a time in Hollywood

Als ik koffie bij hem drink moet ik steeds aan zijn vergroeiing denken, vooral als ik naar de gebaksvorkjes kijk, die naast de asbus van zijn gecremeerde moeder liggen.

Twee gebaksvorkjes die naast de metalen asbus met zijn gecremeerde moeder erin tussen de planten op de vensterbank liggen. ‘Die gebaksvorkjes vonden ze in de as van mijn moeder. Ze was aan een tumor geopereerd. Ze heeft nog vijf jaar met het gebaksvorkjes rond gelopen en ze voelde zich prima. ‘Waarschijnlijk had het medisch personeel wat te vieren,’ zei hij cynisch.

Patiënten die worden geopereerd door een chirurg die op die dag jarig is, hebben daarna een grotere kans te overlijden dan patiënten die worden geopereerd door een chirurg die niet jarig is. Het vermoeden bestaat dat chirurgen op die ene dag in het jaar iets gehaaster zijn omdat ze ’s avonds iets leuks gaan doen, of misschien zijn ze afgeleid door de gesprekken en felicitaties in de operatiekamer. Uit onderzoek is gebleken dat patiënten die op de verjaardag van de chirurg werden geopereerd de maand daarna 6,9 procent kans hadden om te overlijden, de rest van het jaar was dat 5,6 procent.

Later belde ik hem op en vertelde hem dat ik die film van Tarantino had gezien Once upon a time in Hollywood. Wat een gave film! Geweldige acteurs en die grap ‘Wie heeft er trek in gebakken Duitsers’. En als je dan aan de andere kant van de lijn hoort ‘Ja die heb ik al gezien,’ dan weet je dat je op een andere spoorbreedte zit. Dat je aan de verkeerde kant van de weg rijdt. Op de radio in een nieuwsflits: ‘Een spookrijder gesignaleerd op de A6.’ ‘Eén. Ik zie er wel honderd!’ Een gepaste stilte, tot dat je hoort: ‘Ben je er nog?’ ‘Ja, nog prettige dagen en tot ziens,’ en je breekt je telefoongesprek af wat zo ongelukkig begon.