Dossier Strumpfe

Dossier Strumpfe

Bert van Leeuwen

‘Je hele familie is zo,’ zei ze, heftig in het rond stappend. ‘Jullie zijn zo rot als een mispel. Mijn moeder zegt het wel honderd keer op een dag. Ik herken hem niet meer, vroeger was het zo’n zachte jongen. Ze bidt elk dag voor je. Als ze eens wist: Je bent een schoft voor je kinderen, de grootste egoïst die ik ken en over hoe je mij behandeld zal ik maar zwijgen…’

Opeens  hield z’n vrouw iets voor zijn neus en riep ‘En wat is dit?’ En dat was het laatste wat ze zei voordat ze uit het raam viel. - Een lange blonde haar van… - Hoe Lang, bijgenaamd Mao, was vergeten hoe ze heette.

‘Zoals gezegd, het exacte aantal liquidaties in dat jaar is nooit met zekerheid te geven. Zo is de moord op de Surinamer wiens stoffelijk overschot door een heimachine naar boven werd getrild bij bouwwerkzaamheden in de Bijlmermeer wel bij de overige liquidaties inbegrepen. Alhoewel het slachtoffer in drugs handelde is het motief niet vastgesteld,’ zei oud-hoofdcommissaris van de politie J. A. Strumpfe, tijdens een bijeenkomst waar hij een lezing gaf en zijn nieuwe boek ‘Dossier Strumpfe’ presenteerde.  

Mao zelf werd op de Bantammerbrug over de Geldersekade doodgeschoten. Hij lag er na negen kogels verwrongen bij als een opengetrapte loempia, met zijn hoofd op de stoep in een grote plas bloed. Hij was beroepsgokker en drugshandelaar, met een strafblad zo lang als een traploper. Die nacht was hij om half vier uit zijn bed gebeld met het verzoek van Tedje Wasstraat om naar de Rijnbar te komen. Tedje, de broer van zijn helaas te vroeg overleden vrouw, al zal niet iedereen dat beamen en Mao zeker niet.

Een kwartier later stond Mao daar en vrijwel onmiddellijk zag hij een wagen aankomen rijden met twee mannen. Toen de wagen stopte en hij herkende wat Wasstraat in zijn hand had was het te laat. Wasstraat verklaarde later tegen de rechter wat vrijwel elke crimineel verklaart die iemand heeft doodgeschoten ’Ik dacht dat hij een vuurwapen trok.’ Maar Mao was ongewapend. Wasstraat bekende dat hij ongewild in een geheel verkeerde wereld was terecht gekomen en uit lijfsbehoud Mao had vermoord en stelde aan de rechter de vraag ‘15 jaar, denk je nou echt dat iemand daar beter van wordt.’ De procureur vond van wel, maar het hof was milder, negen jaar was de uitspraak.
 
Met smaak vertelt J. A. Strumpfe, toen hij eenmaal op zijn praatstoel zat, van de moordaanslag op Dicky Brown Eye in opdracht van Klaas Bruinwerker. Maar hoe Bruinwerker, alias Repelsteeltje, ervan te overtuigen dat Dicky werkelijk dood was. Marianoviç en Brillemans maakten op het adres waar Dicky zich schuilhield polaroidfoto’s van ‘het stoffelijke overschot’, als bloed werd ketchup gebruikt. Klaas dacht dat het echt was en betaalde drie ton. Daarna zouden ze Klaas Bruinwerker vermoorden, maar voordat het zover was liep Brown Eye al fluitend door Amsterdam te dealen en kwamen Marianoviç en Brillemans spoedig zelf aan hun einde. Op het laatst stond Brillemans het verkeer te regelen in de rivier de Waal met een blok beton aan zijn benen.
 
Bolle Piet werd opgevangen door de CID in Schiphol toen hij bolletjes smokkelde. Hij werd gesnapt door een douanier, die gezien had dat de tulpen uit zijn broek hingen.
 
Verder stak Van D. zijn schoonmoeder dood omdat ze had geweigerd te vertellen in welk Blijf-van-mijn-lijfhuis zijn ex-vrouw zat. In de Columbusstraat werd een coffeeshopeigenaar dood geschoten na een ruzie over de verkoop van een auto en in de Hudsonstraat stak een jongen van 17 een man van 21 dood om een ruzie van 25 gulden. In het recreatiepark ‘De Kleine Beer’ bij het Brielsemeer te Oostvoorne werd iemand onthoofd terug gevonden naast zijn auto. Achter het stuur zat in gefrituurde toestand een man van wie pas maanden later zijn identiteit vast gesteld kon worden. De twee waren dood geschoten en overgoten met benzine, waarna ze in brand waren gestoken. De tips die de politie vervolgens kregen van DEA sloegen als een lul op een leeg koektrommeltje.
 
En zo eindigde ook deze vrolijke avond waar oud-hoofdcommissaris van de politie J. A. Strumpfe een bosje bloemen werd overhandigd door gevangenisdirectrice Wilma, met haar olijke prins Valiant kapsel, wat toen ook al niet meer in de mode was.